دلم گرفته، ای دوست....!

دلم گرفته، ای دوست!...
سیمین بهبهانی


دلم گرفته ای دوست! هوای گریه با من
گر از قفس گریزم، کجا روم، کجا من؟
کجا روم؟ که راهی به گلشنی ندانم
که دیده برگشودم به کنج تنگنا، من
نه بسته‌ام به کس دل، نه بسته دل به من کس
چو تخته پاره بر موج، رها، رها، رها، من
ز من هر آن‌که او دور، چو دل به سینه نزدیک
به من هر آن‌که نزدیک، ازو جدا، جدا، من!
نه چشم دل به سویی، نه باده در سبویی
که تر کنم گلویی به یاد آشنا، من
ز بودنم چه افزود؟ نبودنم چه کاهد؟
که گویدم به پاسخ که زنده‌ام چرا من؟
ستاره‌ها نهفتم در آسمان ابری -
دلم گرفته ای دوست! هوای گریه با من...

تقدیم به دوستان همنورد پاک و با صفای بهبهانی  کوهیاران بزرگوار حمید فرحبخش و حامد صالحی ,که بهانه ای کوهها مایه وصل و اتصال و دوستی با آنهاست.

 

/ 0 نظر / 169 بازدید