حسین

پانصد دینار وام خویش را از این پول بپرداز و با پانصد دینار دیگر به زندگی خویش سر و صورتی بده, و جز پیش سه دسته از مردم نزد احدی دست حاجت دراز مکن:

یا مردم دیندار و خدا پرست یا جوانمرد, یا کسیکه با شرف و صاحب خانواده ای بزرگوار باشد, زیرا کسیکه دیندار است دین او فرمان می دهد که حاجت نیازمندان را بر آورد و آنکه جوانمرد است از خوی جوانمردی حیا می کند که دست نیازمندی را تهی برگرداند و اما مرد خانواده دار و اصیل میداند که تو آبروی خویش را گرامی نداشته ای و نزد او آبروی خود را بر باد داده ای و چنین کسی آبروی ترا میخرد و نمی گذارد که بار دیگر آبروی خود را در نزد دیگری تباه کنی.
برگرفته از کتاب سخنان حسین ابن علی علیه السلام؛ترجمه و شرح:مهدی سهیلی
/ 0 نظر / 27 بازدید