امید خود گرایی؛ تلاش , توکل ؛ عشق

در جهان بال و پر خویش گشودن آموز       که پریدن نتوان با پر و بال دگران

سرچشمه زلال زندگی در تاریگیهاست.جستن آب حیات,تلاش و کوشش ابدی می خواهد.

بخود تکیه نمودن؛داشتن امید و اعتماد به نفس و امیدواری, رمز جاودانگی و بقاست.

حصول کمال بشری در سایه آگاهی امید و تلاش بوده.و پیشرفت ابنای بشر مرهون ندای شوق انگیز زندگی است.ورود به کوهستان و کوهنوردی ما را در تقویت هر چه بیشتر خود گرایی و اعتماد به خویش و عزت نفس یاری می کند .اما این به منزله نخوت و غرور و خود خواهی نیست.قوانین طبیعت را بهتر شناخته و آگاهی بالنسبه خوبی از روان و ساختار جسمی و توان خود را در می یابیم.لیکن اینها نیز همه منوط به اراده و مشیت ازلی اوست . و در یک کلام موفقیت و کامیابی نیز به عواملی دیگر, خارج از کنترل ما بستگی دارد...

بخت و دولت به کاردانی نیست     جز به تائید آسمانی نیست.. 

/ 0 نظر / 33 بازدید