کوهستان

گلبن  عیش می دمد ساقی  گلعذار  کو     باد   بهار  می وزد  باده ی   خوشگوار  کو

 مجلس بزمِ عیش را غالیه ی مراد نیست    ای دم صبح خوش نفس نافه ی زلف یارکو

 هر گل نو ,ز گلرخی , یاد همی کند, ولی     گوش سخن  شنو  کجا دیده ی  اعتبار کو

--------------------------------------------------------------------  

یار مفروش بدنیا که بسی سود نکرد        آنکه یوسف به زر ناسره بفروخته بود

در جهانی که ما زندگی می کنیم, انسانهای بزرگی هستند که قیاس خود با انان غیر قابل تصور و سجش است.افرادی که با انسانیت و کوشش و استعداد ذاتی و تلاش مستمر و پیگیر خویش قله های سترک موفقیت را درنوردیده اند, و در گمال تواضع و فروتنی,از خود دم نزده اند.

 


ادامه مطلب
[ شنبه ۱۳٩۱/۱/۱٩ ] [ ۱٢:۱٩ ‎ب.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه