کوهستان

هر که دلارام دید از دلش آرام رفت       باز نیابد خلاص هر که در این دام رفت.

کوهها متناهی و دوستیها نامتناهی است. هر چند در پیمودن عرصه ای کوهستان کم بضاعت و در پیمودن صهبای عشق و دریافت مراتب دوستیها غافل و گرانجانیم! و فرصتهای دیدار را مغتنم نمی شماریم! و خویش و یاران را نمی شناسیم. و چون عمر را در گذر نمی دانیم و باور نداریم ,حال دوستان را پس از فراق و جدایی جویا می شویم ! و افسوس و آه که آب رفته به جوی باز نخواهد گشت. و انس و نشاط دیدار نیز تجدید نخواهد شد. هفتمن صعود قلم در دیار ؛مهین مردمان مهاباد.بیشمار, ره آوردی از مهرورزی و دوستیها به ارمغان داشت,که همه ای دوستان کوه نویس از اقصی نقاط کشور بدان معترف و گویا هستند. هر چند از نگاه و بیان هر یک؛ فرازی بدیع و گستره ای دلگشا مترنم است.لیکن دیباچه سخنم از روانشاد مصطفی یاهو است. بزرگ کوهیاری؛ مردمی, و هنرمند با لحنی موزون و صوتی خوش , و حلقی داوودی و سیمای گشاده و سینه ای فراخ ؛مهربان و سخاوتمند. که در آن شبانگاه مهتابی و در فضای آبشار کوهستانی خرپاپ و جنگل انبوه پردانان  با نغمه های روح بخش و دل انگیز خود. از یگانگی و همدلی دیرین و پیوندهای ناگسستنی آحاد مردم ایران زمین سروده های از شهریار و ترانه هایی به گویش کردی و ترکی و فارسی را هر چه رساتر مترنم بود. و دلهای گرم مشتاقان کوهستان را به مهر می نواخت. 


ادامه مطلب
[ پنجشنبه ۱۳٩۱/۱٠/٢۸ ] [ ٩:٤٥ ‎ب.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه