کوهستان

نوروز بمانید که ایّام شمایید!

آغاز شمایید و سرانجام شمایید 

آن صبح نخستین بهاری که ز شادی

می آورد از چلچله پیغام، شمایید

 

آن دشت طراوت زده آن جنگل هشیار

آن گنبد گردنده ی آرام شمایید 

خورشید گر از بام فلک عشق فشاند،

خورشید شما، عشق شما، بام شمایید

 

نوروز کهنسال کجا غیر شما بود؟

اسطوره ی جمشید و جم و جام شمایید 

عشق از نفس گرم شما تازه کند جان

افسانه ی بهرام و گل اندام شمایید 

 هم آینه ی مهر و هم آتشکده ی عشق،

هم صاعقه ی خشم ِ بهنگام شمایید 

امروز اگر می چمد ابلیس، غمی نیست

در فنّ کمین حوصله ی دام شمایید 

گیرم که سحر رفته و شب دور و دراز است،

در کوچه ی خاموش زمان، گام شمایید 

ایّام ز دیدار شمایند مبارک

نوروز بمانید که ایّام شمایید

از دیوان غزلیات شمس تبریزی.

 

[ چهارشنبه ۱۳٩٤/۱/۱٢ ] [ ۸:٥۸ ‎ب.ظ ] [ فروود ]

نوروز بمانید که ایّام شمایید!

آغاز شمایید و سرانجام شمایید 

آن صبح نخستین بهاری که ز شادی

می آورد از چلچله پیغام، شمایید

 

آن دشت طراوت زده آن جنگل هشیار

آن گنبد گردنده ی آرام شمایید 

خورشید گر از بام فلک عشق فشاند،

خورشید شما، عشق شما، بام شمایید

 

نوروز کهنسال کجا غیر شما بود؟

اسطوره ی جمشید و جم و جام شمایید 

عشق از نفس گرم شما تازه کند جان

افسانه ی بهرام و گل اندام شمایید 

 هم آینه ی مهر و هم آتشکده ی عشق،

هم صاعقه ی خشم ِ بهنگام شمایید 

امروز اگر می چمد ابلیس، غمی نیست

در فنّ کمین حوصله ی دام شمایید 

گیرم که سحر رفته و شب دور و دراز است،

در کوچه ی خاموش زمان، گام شمایید 

ایّام ز دیدار شمایند مبارک

نوروز بمانید که ایّام شمایید

از دیوان غزلیات شمس تبریزی.

 

[ چهارشنبه ۱۳٩٤/۱/۱٢ ] [ ۸:٥۸ ‎ب.ظ ] [ فروود ]

نوروز بمانید که ایّام شمایید!

آغاز شمایید و سرانجام شمایید 

آن صبح نخستین بهاری که ز شادی

می آورد از چلچله پیغام، شمایید

 

آن دشت طراوت زده آن جنگل هشیار

آن گنبد گردنده ی آرام شمایید 

خورشید گر از بام فلک عشق فشاند،

خورشید شما، عشق شما، بام شمایید

 

نوروز کهنسال کجا غیر شما بود؟

اسطوره ی جمشید و جم و جام شمایید 

عشق از نفس گرم شما تازه کند جان

افسانه ی بهرام و گل اندام شمایید 

 هم آینه ی مهر و هم آتشکده ی عشق،

هم صاعقه ی خشم ِ بهنگام شمایید 

امروز اگر می چمد ابلیس، غمی نیست

در فنّ کمین حوصله ی دام شمایید 

گیرم که سحر رفته و شب دور و دراز است،

در کوچه ی خاموش زمان، گام شمایید 

ایّام ز دیدار شمایند مبارک

نوروز بمانید که ایّام شمایید

از دیوان غزلیات شمس تبریزی.

 

[ چهارشنبه ۱۳٩٤/۱/۱٢ ] [ ۸:٥۸ ‎ب.ظ ] [ فروود ]

نوروز بمانید که ایّام شمایید!

آغاز شمایید و سرانجام شمایید 

آن صبح نخستین بهاری که ز شادی

می آورد از چلچله پیغام، شمایید

 

آن دشت طراوت زده آن جنگل هشیار

آن گنبد گردنده ی آرام شمایید 

خورشید گر از بام فلک عشق فشاند،

خورشید شما، عشق شما، بام شمایید

 

نوروز کهنسال کجا غیر شما بود؟

اسطوره ی جمشید و جم و جام شمایید 

عشق از نفس گرم شما تازه کند جان

افسانه ی بهرام و گل اندام شمایید 

 هم آینه ی مهر و هم آتشکده ی عشق،

هم صاعقه ی خشم ِ بهنگام شمایید 

امروز اگر می چمد ابلیس، غمی نیست

در فنّ کمین حوصله ی دام شمایید 

گیرم که سحر رفته و شب دور و دراز است،

در کوچه ی خاموش زمان، گام شمایید 

ایّام ز دیدار شمایند مبارک

نوروز بمانید که ایّام شمایید

از دیوان غزلیات شمس تبریزی.

 

[ چهارشنبه ۱۳٩٤/۱/۱٢ ] [ ۸:٥۸ ‎ب.ظ ] [ فروود ]

یک روز  بود عید بیک  سال بیک بار              همواره  مرا  عید   ز  دیدار تو  هموار

یک روز  بشاخ   اندر  پر  بار  بود  گل           روی تو مرا  هست  همیشه  گل پر بار
یک  روز  بنفشه  برم , از باغ بدسته            زلفین تو  پیوسته بفشه  است بخروار
یک هفته  پدیدار بود  نرگس دشتی            آن نرگس  چشم تو,همه  ساله پدیدار
نرگس  نبود  تازه   که   بیدار  نباشد           تازه است  سیه نرگس تو خفته و بیدار
باشند   سمن  زاران  به هنگام بهاران        بر سنبل تو هست شب و روز سمن زار
از جعد  سیاه تو ؛ رسد  فیض  بسنبل         کین مایه ی جان آمد و آن مایه ی عطار 
اینرا وطن از سیم شدوآنرا وطن از سنگ     این از  بر  سروسهی  آن   از بر  کهسار
سرواست که در باغ همه ساله بود سبز    با  قد  توآن  سرو   بود  کوژ  و  نکونسار 
غزل :از امامی
[ جمعه ۱۳٩٤/۱/٧ ] [ ۱:٥٧ ‎ب.ظ ] [ فروود ]

یک روز بود عید بیک سال بیک بار                 همواره     مرا    عید ز دیدار تو هموار

یک روز  بشاخ  اندر پر بار بود گل            روی تو  مرا  هست  همیشه  گل  پر  بار
یک روز بنفشه برم,از باغ بدسته           زلفین  تو  پیوسته  بفشه  است  بخروار
یک هفته پدیدار بود نرگس دشتی         آن  نرگس  چشم تو,همه  ساله  پدیدار
نرگس نبود تازه  که  بیدار نباشد        تازه  است  سیه  نرگس  تو خفته  و  بیدار
باشند سمن زاران بهنگام بهاران          بر  سنبل  تو  هست  شب و روز سمن زار
از جعد سیاه تو؛رسد فیض بسنبل               کین مایه ی جان آمد و آن مایه ی عطار 
اینرا وطن از سیم شدوآنرا وطن از سنگ    این  از  بر  سروسهی آن از  بر کهسار
سرواست که در باغ همه ساله بود سبز          با قد توآن سرو بود کوژ و نکونسار

 

غزل از امامی  

         ترانه زیبای کردی  نوروز با صدای هنرمند قدیمی, زنده یاد حسن زیرک.

مطالبی افزون در ویکی پدیا ,در باره شادروان زنده یاد حسن زیرک را اینجا ملاحظه   بفرمائید.         http://fa.wikipedia.org/wiki/

[ جمعه ۱۳٩٤/۱/٧ ] [ ٢:٠٠ ‎ب.ظ ] [ فروود ]

صبحم از مشرق برآمد باد نوروز از یمین     عقل و طبعم  خیره گشت از صنع رب العالمین

با  جوانان  راه   صحرا  بر گرفتم   بامداد        کودکی  گفتا  تو پیری  با خردمندان   نشین

گفتم ای غافل نبینی کوه با چندین وقار       همچو طفلان  دامنش  پر ارغوان و  یاسمین

آستین بر دست پوشید از بهار برگ شاخ         میوه پنهان کرده از خورشید و مه در آستین

باد گل‌ها را پریشان می‌کند هر صبحدم        زان   پریشانی  مگر  در روی آب  افتاده  چین

نوبهار از غنچه بیرون شد به یک تو پیرهن      بیدمشک  انداخت  تا دیگر زمستان پوستین

این نسیم خاک شیرازست یا مشک ختن          یا  نگار  من  پریشان   کرده  زلف   عنبرین

بامدادش بین که چشم از خواب نوشین برکند      گر  ندیدی  سحر بابل در  نگارستان  چین

گر سرش داری چو سعدی سر بنه مردانه وار     با چنین معشوق نتوان باخت عشق الا چنین

 

[ سه‌شنبه ۱۳٩٢/۱٢/٢٧ ] [ ۱٠:۳٠ ‎ق.ظ ] [ فروود ]

بامدادن  که تفاوت نکند لیل و نهار          خوش بود دامن صحرا و تماشای بهار

صوفی ازصومعه گو خیمه بزن درگلزار   وقت آن نیست که درخانه نشینی بیکار

بلبلان وقت گل آمدکه بنالندازشوق      نه کم ازبلبل مستی تو بنال ای هشیار

آفرینش همه تنبیه  خداوند  دلست             دل ندارد که ندارد به خداوند اقرار

کوه و دریاو درختان همه در تسبیحند    نه همه مستمعان فهم کنند این اسرار

اینهمه نقش عجب بر در و دیوار وجود        هر که فکرت نکند نقش بود بر دیوار

هر که  امروز  نبیند اثر  قدرت  او     غالب  آن  است  که  فرداش  نبیند  دیدار

که تواند که دهد میوه رنگین از چوب   یا که داند که بر آرد  گل صدبرگ ازخار

تا کی آخر چوبنفشه سرغفلت درپیش حیف باشدکه تودرخوابی ونرگس بیدار

وقت آست که داماد گل ازحجله غیب       بدر آید که درختان همه کردند نثار


ادامه مطلب
[ دوشنبه ۱۳٩٠/۱٢/٢٩ ] [ ۱٠:٥٠ ‎ب.ظ ] [ فروود ]

نوروز این یادگار جمشید اساطیری , که نخستن و آغازین مبدا آفرینش, جهان هستی است.در گستره زمان , از پی آشوبها و تاخت و تاز اسگندر مقدونی, اعراب خون ریز جاهل,و مغولان بی رحم . تنها یادگاری است که اندک کاستی و خلل و دگرگونی در این جشن ملی راه نیافته, بلکه  قوام و استحکام و توسعه فزونتری یافته.در هر کجای کیتی جشن نوروز بر پاست, نشان از هویت و فرهنگ غنی ایرانی را دارد. و به بیانی اصلح و کامل می توان گفت:آنجا ایران است.و از مام وطن , همانا  از کانون فلات قاره ایران , جدا و دور مانده است!

در جهان امروز از پی تحقق صلح و دوستی و عدالت اجتماعی, ناگزیر به متابعت از فرهنگ غنی و معرفت سرشار از عشق و عاطفه و موازین انسانی و آئین الهی, و پذیرفتن و پیروی از جشن و مراسم نوروز باستانی  ایرانی است . که همانا مهرورزی بر پایه خرد و مبتنی بر  زبان طبیعت و شروع فصل بهار , و گاه شماری موزون و منطقی که با ارکان طبیعی همخوانی و همگرایی داشته. و با روح و روان و سرشت آدمی نیز هماهنگی و همنوایی دارد.

[ دوشنبه ۱۳٩٠/۱٢/٢٩ ] [ ۸:۱۳ ‎ب.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه