کوهستان

الا   ای  بر   آورده   چرخ   بلند        چه داری به پیری  مرا مستمند

چو  بودم  جوان  برترم داشتی       به   پیری  چرا  خوار  بگذاشتی

همی زرد گردد    گل    کامگار       همی پرنیان   گردد   از رنج خار

دو تا گشت آن سرو نازان به باغ   همان تیره گشت آن گرامی چراغ

پر   از برف  شد  کوهسار سیاه     همی  لشکر  از  شاه بیند گناه

به  کردار   مادر   بدی  تا   کنون     همی ریخت باید ز  رنج تو خون


ادامه مطلب
[ شنبه ۱۳٩٠/۱٢/٢٠ ] [ ۱٢:٤۱ ‎ب.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه