کوهستان

درویشی را ضرورتی بیش آمد؛گلیمی از خانه ای یاری بدزدید.حاکم فرمود دستش ببرند. صاحب گلیم شفاعت کرد, که من او را بحل کردم. حاکم گفت:من بشفاعت تو حد شرع فرو نگذارم. گفت:راست فرمودی اما هر که از مال وقف بدزد؛ قطع یدش لازم نیاید؛ که (الفقیر لایملک ) هر چه درویشانراست وقف محتاجان است.

حاکم دست از وی بداشت و گفت:جهان بر تو تنگ آمده بود که دزدی نکردی ! الا از خانه چنین یاری. گفت:ای خداوند نشنیده ای؟ که گفته اند:خانه ی دوستان بروب و در دشمنان مکوب.

چون به سختی در بمانی تن بعجز اندر مده         دشمنان را پوست بر کن دوستان را پوستین

[ سه‌شنبه ۱۳٩۱/۸/۱٦ ] [ ٥:٢٠ ‎ب.ظ ] [ فروود ]

دو درویش خراسانی ملازم صحبت یکدیگر سفر کردندی , یکی ضعیف بود که بهر دو شب افطار کردی و دیگر قوی که روزی سه بار خوردی .قضا را بر در شهری به تهمت جاسوسی گرفتار آمدند. هر دو را به خانه‌ای کردند , و درش به گل بر آوردند , بعد از دو هفته معلوم شد که بی گناهند در بگشادند قوی را دیدند مرده و ضعیف جان به سلامت برده.


ادامه مطلب
[ سه‌شنبه ۱۳٩۱/٥/۳ ] [ ۱۱:۱٤ ‎ب.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه