کوهستان

 به شغل جهان رنج بردن چه سود         که روزی به کوشش نشاید فزود

جهان غم نیرزد به شادی گرای              نه کز بهر غم کرده‌اند این سرای

جهان از پی شادی و دلخوشیست      نه از بهر بیداد و محنت کشیست

   نظامی

موفقیت و کامیابی انسان در گرو تلاش و فعالیت اوست. ناامیدی و یاس و سکون موجب رخوت و جمود است! اما امیدواری نیروهایی را در وجود انسان بیدار خواهد کرد و او را در راه نیل به اهداف  رهنمون وپشتیبانی خواهد نمود. گاه تنبلی و سستی عارضی است و نتیجۀ افکار شخصی و یا از معاشرت با افرادی افسرده و دل مرده نشئت می گیرد. و سبب می گردد تا در عزم و اراده انسان خلل و تعلل به وجود آید و در طولانی مدت دمدمه های منفی , حتی دوستان صمیمی کارگر افتاده و پویایی و نشاط را از ما خواهند گرفت.

افسرده دل افسرده کند انجمنی را ! غرض گلایه نیست! با خود صادق بودن است حد توان خویش را بشناسیم. و اهداف خود را مشخص کنیم و در جهت رفع تنگناها و اعتلای خود بکوشیم.آگاهانه و صادقانه.بزرگترین سرمایه و راز حیات انسان همانا عمر و زمانی است که می تواند از آن فرصت بهره جوید و بهرمند شود.نگذاریم عمرمان با بهانه جوییها و بهانه تراشیهای یاس آور به بطالت و فرصت سوزی سپری و هدر شود.


کوه و کوهنوردی جلا دهنده و صیقیل دهنده جسم و جان ماست.اما توجه کنیم این میدان بدون رکورد ما را مات خویش نسازد.امروزه افراد متفاوت و گوناگونی در مراتب مختلف در صحنه طبیعت و کوهستان حضور دارند که گم شده خود را بلحاظ محدویتها و ناکارآمدی بنیانهای مطلوب اجتماعی در این حوزه می جویند! و چون ناظر و داوری بر عملکرد افراد نظارت ندارد.تصمیم ها و فعالیتها سلیقه ای و مبتنی بر دانش و شناخت محدود فردی صورت می پذیرد.گزارشی از برنامه ها منتشر و مقابله  نمی شود تا صحت و درستی آنها مورد ارزیابی قرار گیرد.

به عنوان مثال وجود زباله در کوهستانها و قلل مرتفع کشور: فرضا در ( دماوند و علم کوه) ناشی از حضور چه کسانی است ؟ ! که حتی فدراسیون کوهنوردی با صدور احکام صعود معادل مدال نقره قهرمانی کشور صعود به دماوند را ارزش گذاری می کند!

حال در این دنیای رقابت و نمایش ! رعایت اصول و پایبندی به قواعد و قوانین بنیادی و اخلاق ورزشی به عهده چه کسی است!..........نمی دانم!

 

 

آیا بنده که این موارد را بیان می کنم ! موازین را رعایت کرده ام؟ فردی پای بند و عامل و بدون اشکال و کمی و کاستی هستم ؟سخن بسیاراست.. بگذریم ...از دقایق فرصتها به نحو احسن بهره ببریم اگر اشکالی هست و حضور ما در طبیعت و کوهستان آرام بخش و شفا بخش است و حال ما را بهتر می کند شرایط و خواسته های خود را به دیگران تحمیل نکنیم.اگر از دوستی و مصاحبت و همراهی با دوستانی خشنود و رضایتمندیم و از حضور آنها لذت می بریم. آنها را مستقیم و غیر مستقیم کنترل نکنیم.محدودیتهای فردی خویش را با بهانه جویی تحمیل نکنیم . صادقانه و رو راست باشیم و مانع حرکت و پویایی دوستان نیز نباشیم فرضا در هر مسیر و هدفی که برنامه ریزی شده میزان توان و علاقه و فرصتی که می توانیم همراه و همنفس  همنوردان باشیم با مهربانی اعلام کنیم. وبه خود و دیگران اجازه بدهیم که نفس بکشند و سطح فعالیتشان متناسب با خودشان باشد ؛ مانع نباشیم تا هر جا که می توانیم همراهی کنیم و بعد اجازه دهیم که  همنوردان همراهمان اوج بگیرند و پرواز کنند چون در حقیقت ما دوستان همنورد در هر سطح از توش و توان و دانش که باشیم دلبسته و وابسته به هم و مودتهایمان هستیم. چون این دوستیها و عواطف در طول سالهای متمادی ریشه دوانیده و همچون درختی تناور شاخ و بر گسترانیده و تبرلفظ هرزه پویان را بر آن اثر نیست .

برنامه صعود به قزل ارسلان در آدینه گذشته 17 بهمن ماه 93 با هماهنگی با دوست و همنورد گرانقدر و عزیزم کوهیار محمد هادی رحیمی در حالی انجام شد که سایر دوستان ضمن اظهار علاقمندی فرصت و شرایط و آمادگی حضور را نداشتند. البته تصمیم داشتیم به اتفاق دوستان گرانقدر در مراسم یاد بود سومین سالگرد عزیزان همنورد اسدابادی زنده یادان  روانشاد سعید فریدونی وشادروان محمد رضا مطلبی که در اثر سانحۀ ریزش بهمن کرکسین به سرای باقی شتافتند در پنجشنبه شب که در محل پناهگاه کرکسین برگزار می شد شرکت نمائیم؛ متاسفانه توفیق نیافتیم و مقدور نشد.

سحرگاهان جمعه به اتفاق آقای رحیمی بسوی وهنان حرکت کرده و با توقف خودرو در وهنان از مسیر باغهای در حرکت بودیم که  کوهیارمسعود عسگری زنگ زدند و چنین اظهار نموند که در نیمه راه جاده خاکی معدن وهنان به اتفاق دیگر دوستان با اتومبیل سعید فیلابی در حرکت هستند.و گفتند شرایط جاده خوب است و از برف ویخ خبری نیست! و سطح گلی جاده هم یخ بسته و میشود عبور کرد . ما هم بسوی ده بازگشتیم و ماشین و روشن کردم و بسرعت به سمت جاده فرعی به راه افتادیم از برف و یخ خبری نبود و تقریبا به راحتی توانستیم کل جاده خاکی را ادامه دهیم و در انتهای راه خاکی معدن متروکه برداشت سنگ در محلی که دوستان ماشین خود را متوقف کرده بودند ما نیز متوقف شدیم. و به دنبال آنها بسمت پناهگاه قزل ارسلان حرکت کردیم و در محل جانپناه به آنها پیوستیم. و پس از صرف صبحانه از مسیر صخره ای به سمت قله به راه افتادیم و با همدلی و همنفسی همنوردان موفق گردیدیم قله را صعود کنیم.زمان رفت و برگشت با احتساب توقف و استراحت بر روی قله درمجموع تقریبی 6  ساعت به درازا کشید. و برنامه ای دلنشین و مفرح با همگاری و همیاری دوستان تحقق پذیرفت.

صبا بلطف بگو آن غزال رعنا را                که سر به کوه بیابان تو داده ای ما را

 

کوهیار سعید جهان آرا.

 

دوستی و مودت و یگانگی.

مسیر صخره ای قزل (سنگ وحید) سعید جهان آرا صعود سرطناب در حال کندن یخ و برفهای لغزنده بر روی سنگ وحید.

کوهیاران عزیز مهندس مسعود عسگری, هادی رحیمی سعید فیلابی و احمد مرتضایی بر فراز قزل ارسلان.

فرود از دهلیز منتهی به قیف قزل ارسلان زیبا رد پای سعید که جلوتر از ما به جانپناه رفت بر روی برفها مشخص است..

سایه قزل ارسلان بر دامنه خود و دائم برف با شگوه بسیار.

[ سه‌شنبه ۱۳٩۳/۱۱/٢۱ ] [ ٧:٠٥ ‎ب.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه