کوهستان

به کوی لاله رخان هر که عشقباز آید         امید نیست که دیگر به عقل باز آید

کبوتری که دگر آشیان نخواهد دید              قضا همی‌بردش تا به چنگ باز آید


ندانم ابروی شوخت چگونه محرابیست       که گر ببیند زندیق در نماز آید

بزرگوار مقامی و نیکبخت کسی       که هر دم از در او چون تویی فراز آید

ترش نباشم اگر صد جواب تلخ دهی     که از دهان تو شیرین و دلنواز آید

 بیا و گونه زردم ببین و نقش بخوان                که گر حدیث کنم قصه‌ای دراز آید

 خروشم از تف سینست و ناله از سر درد   نه چون دگر سخنان کز سر مجاز آید

 بجای خاک,قدم بر دو چشم سعدی نه   که هر که چون تو گرامی بود بناز آید.

غزل از : سعدی.                             تصویر: از سوزنیهای کلاغ لانه

 

[ شنبه ۱۳٩۳/٦/۱٥ ] [ ٩:٤٩ ‎ق.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه