کوهستان

کوچ بنفشه‌های مهاجر،
زیباست.
در نیمروز روشن اسفند،
وقتی بنفشه‌ها را از سایه‌های سرد،
در اطلس شمیم بهاران،
با خاک و ریشه میهن سیارشان ـ
در جعبه‌های کوچک چوبی،
در گوشه ی خیابان، می‌آورند:
جوی هزار زمزمه در من،
می‌جوشد:
ای‌ کاش . . .
ای کاش آدمی وطنش را
مثل بنفشه‌ها
(در جعبه‌های خاک)
یک‌روز می‌توانست،
همراه خویشتن ببرد هر کجا که خواست.
در روشنای باران، در آفتاب پاک.

شعر از مجموعۀ زبان برگ

استاد شفیعی کدکنی.

عکسها از آلبوم زنده یاد ,استاد فریدون اسماعیل زاده.

[ چهارشنبه ۱۳٩٢/۱۱/۳٠ ] [ ۱٠:٢۳ ‎ق.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه