کوهستان

چون جان تو می ستانی ,چون شکٌر است مردن

با تو ز جان شیرین شیرینتر است مردن

بردار  این طبق را , زیرا خلیل حق را

باغ است و آب حیوان  گر آذر است مردن


مرگ هر یک ای پسر همرنگ اوست          آینه ی صافی یقین همرنگ اوست

پیش تٌرک آیینه را خوش رنــگی است         پیش زنگی آینـــــــــه هم زنگی است

ای که می ترسی ز مرگ اندر فرار          آن ز خود ترسانی ای جان جان،هوش دار

زشت روی تست نی رخسار مرگ             جان تو همچون درخت و مرگ  ,  برگ

از تو رسته ست ار نکوی است ار بداست    ناخوش و خوش,هم ضمیرت از خودست

گزیده ابیات :شعر از مولانا ,  دیوان شمس و مثنوی

عکس :منطقه کوهستانی درفک ؛جیرونی

[ جمعه ۱۳٩٢/۸/۱٧ ] [ ۱٢:۱۱ ‎ق.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه