کوهستان

آگاه نیست آدمی از گشتِ روزگار         شادان همی نشینند و غافل همی رود

دل  بستۀ  هواست گزیند رهِ  هوا          تن  بندۀ  دل  آمد  و با دل  همی رود

هرباطلی که بیند گوید که هست حق      حقٌی که  رفت  گوید باطل همی رود

ماند بدان که باشد بر کشتیی روان       پندارد اوست ساکن و ساحل همی رود   

غزلی از :مسعود سعد سلمان

[ شنبه ۱۳٩٢/۳/۱۱ ] [ ۱٢:۱٥ ‎ق.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه