کوهستان

یکی را شنیدم از پیران مربی, که مریدی را همی گفت: ای پسر چندانکه تعلق خاطر آدمیزاده به روزیست اگر بروزی ده بودی به مقام از ملائکه در گذشتی.

فراموشت  نکرد  ایزد  در آن حال       که بودی  نطفۀ   مدفون    مدهوش

روانت داد و طبع و عقل و  اداراک       جمال و نطق و رای و فکرت و هوش

ده  انگشتت  مرتب  کرد  بر  کف        دو  بازویت مرکب  ساخت  بر  دوش

کنون  پنداری  ای  ناچیز  همت         که  خواهد  کردنت  روزی  فراموش

[ پنجشنبه ۱۳٩٢/۱/۱٥ ] [ ۱٠:٤۱ ‎ق.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه