کوهستان

گر مرا دنیا نباشد خاکدانی گو مباش 

نسر طایر همتم، زاغ آشیانی گو مباش

خر نیم در آخور قسمت، گیاهی گو مباد

سگ نیم بر خوانچهٔ رزق ؛ استخوانی گو مباش

من سگ اصحاب کهفم, بر در مردان مقیم

گرد هر در می‌نگردم نیم نانی گو مباش

من چه ام در باغ رضوان، خشگ برگی، گو مروی

من کیم در سلک سلطان، پاسبانی، گو مباش

گر همه کامم برآید, نیم نانی خورده گیر

ور جهان بر من سرآید نیم جانی گو مباش

چون طمع بر سر نهادم پایمردی گو مخیز

چون زبان اندر کشیدم ترجمانی گو مباش

وه که آتش در جهان زد عشق شورانگیز من

چون من اندر آتش افتادم جهانی گو مباش

در بن دیوار درویشی چو خوابت می‌برد

سر بنه بر بام دولت نردبانی گو مباش

در معنی منتظم , در ریسمان صورتست

نی چو سوزن تنگ چشمم ؛ ریسمانی گو مباش

سعدیا درگاه عزت را چه می‌باید سجود

گرد خاک آلوده‌ای بر آستانی گو مباش.


 آنچنان غرق در افکار روز مره خود  هستیم,که از خویش غافلیم.در یک برنامه مهیج کوهنوردی که قدری دشوار می نماید ؛ و کمی ماجراجویی در آن نهفته است,  ضعف هایمان نمایان می شود, با تمرکزی  بالنسبه به خودآگاهی ناچیزی نایل می شویم. که این خودآگاهی محدود, در سایه بیم و هراس غریضی  نهفته در سرشت ماست.خود را بهتر می نگریم و نارسائیهای ذاتیمان را روشن و آشکار می بینیم.

کوه با دوستان معنا و مفهوم, پیدا می کند. دوستیها زندگی را روشن,و سختیها را آسان می سازد. و فروغ عشق و مهرورزی را بر حیات اجتماعی ما می افکند. دلهایی که از تابش و گرمی این نشئه ای معنوی و روحانی بی بهره اند. سرد و یخی ,فسرده و بی رمق , مبهوت و حیرانند. و گویی در خلا سرگردانند. جذبه عشق و شور و حالی ندارند , کسی را گویا فرا نمی خوانند . و هیچ کس نیز بدانها میل و رغبتی ندارد.

کوه این بهانه و دستاویز,سبب دیدار , و گردهمایی جمع دوستان است. و قزل ارسلان چون شمع فروزانی است که پروانه های واله و شیدا در پیرامون لهیب سوزان او پر و بال می گشایند, و بی باکانه ؛بیم و هراسی به خود راه نمی دهند.تا جمع احباب تازه رو و دلخوش بر دامن و فراز آن گرد آیند.

برنامه آدینه هفته گذشته با حضور گرم و دلنشین دوستان آوانگارد: آقایان_ محمد ویسی,کریم طلایی ,حسین محمدی, سید محمود اسدی ,بهنام خانیان و بنده در قزل ارسلان در یک هوای فعال نه چندان سرد,توام با وزش باد نسبتا تندی از روستای زیبای وهنان و از مسیر  زمستانی و صخره ای انجام شد.

دوست بسیار عزیز و ارجمند آقای کریم طلایی ,انسانی بزرگوار و فروتن و از خود گذشته.

آقای بهنام خانیان.

تصاویری متنوع از مراحل صعود از مسیری که توسط دوست ارجمند و همنوردمان  آقای سعید جهان آرا به اسم سنگ وحید نام گذاری شده.

بهنام خانیان در حال صعود و گذر از مسیر سنگ وحید.

تراورس از سنگ وحید.

بر فراز قله آقای بهنام خانیان.جوانی متواضع و با ادب و کوهنوردی برومند و توانا.

جانبناه قزل ارسلان.

محمدی, طلایی

نسر طائر: یکی از صور شمالی فلک که چون عقابی به پرتو هم شده و ستاره ای از قدر اول هم در این صورت واقع است که آنرا نیز نسر طائر نامند و ذنب العقاب درین صورت است و صورت نسر طائر را شاهین و عقاب نیز خوانند . شکلی است بر فلک بصورت کرکسی که پر آن به جانب شمال از منطقه البروج باشد و آنرا عقاب نیز گویند . نام صورت دهم از صور نوزده گان. شمالی قدما که آنرا عقاب و سهم نیز گویند . و آنرا بجهت آن نسر طائر نامیده اند که صاحب دو بال گشاده اش پنداشته اند به شکل پرنده ای و عامه بدان میزان گویند .

[ یکشنبه ۱۳٩۱/۱۱/۸ ] [ ۱٢:۳٠ ‎ق.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه