کوهستان

  ارزش 

با سپاس بیکران به گذشتگان...

به آنان که با به جا نهادن نشانه های روشن و استوار و با گذر از مسیرهای سخت با امکاناتی که فراخور زمان و مکانشان بود، لحظه های عمرشان را به کار بردند تا با شرایط مشکل و طاقت فرسا قدم به قدم و گیره به گیره خود را به اوج و فرازهای بلند برسانند.

در جهان متحول ما، همه قوانین و حرکات، هر روز در حال تغییر هستند. هزاران مقاله که هر کدام دانش و قوانین علمی جدید را معرفی می کند تدوین و منتشر می شود.دستگاهها و ابزار، پیچیده تر و بالطبع ذهن بشر و حرکاتش گسترده تر و سنجیده تر می گردد.

و بدین گونه سالها درگذرند،رودخانه ها جاری،چرخ عظیم تاریخ بی وقفه در حرکت و هر روز راه و رسمی نو از دل راه و رسم کهنه سر بیرون می آورد.رشد می کند و به تکامل می رسد.سپس خود نیز روزی منسوخ می گردد و راه و رسمی دیگر....و این روند بی وقفه ،تاریخ را تشکیل می دهد.درگیری نو و کهنه.گذار از گذشته و تدبیری دیگر.و این گذار همیشه با خرابی و آبادانی همراه بوده و بدینگونه چرخ تکامل جوامع بشری راه خویش را هموار می سازد،کهنه را خراب و نو را بنیاد می کند و پس از مدتی که نو به کهنه تبدیل شد او را نیز دوباره خراب می کند و ...


در مسائل اجتماعی نیز این قانون حاکم است و اداب و رسوم نیز تحت شرایط خاص هر روزه در حال تغییر و بالطبع فرهنگها نیز در حال دگرگونی است.هر روزه مد جدیدی و هر روز خواسته های نوینی از دل ویرانه های قدیمی سر بیرون می آورد.و در این میان سردرگمی هایی برای :انتخاب،انتخاب چگونه بودن،چگونه زیستن،چگونه ره پیمودن و کدامین راه را پیمودن،«بودن یا نبودن؟»

در این شرایط وجود ستارگانی درخشان که راه را روشن تر و ملاکهای انتخاب را واقعی تر و عمیق تر می نمایند، برای اجتماع انسانی بسیار گرانبها می باشند. در ورزش نیز سردرگمی هایی برای چگونه بودن به چشم می خورد.هر ساله بسیاری به عنوان قهرمان در سکوی اول قرار می گیرند.(که در جای خود ارزشمند است)و برای مدتی کوتاه عکسها و پوسترهایی از آنها در جراید به چاپ می رسد.اما این درخشش دیری نمی پاید که فردی جوان با قدرت بیشتری او را به زیر می آورد و خود صاحب کرسی اول می شود.از قهرمان قبلی چندان نامی باقی نمی ماند و طولی نمی کشد که دیگر کسی او را به یاد نمی آورد.اما همیشه ستارگان پرفروغی هستند که باعث غرور و افتخار و ارزش هستند .ستارگانی چون پوریای ولی و جهان پهلوان تختی حتی موقعی هم که مقامی کسب نمی کردند سیل استقبال کنندگان مردم از ایشان بیشتر از هر موقع دیگر بود و آنان آنچنان زیستند که "بودن" برگزیدند و پس از سالها هنوز در قلب همه مردم کشورمان جای دارند و یاد آور غرور و افتخار برای ایرانیان بوده و هستند.

راستی چرا؟مگر آنان در مسابقات همیشه شکست ناپذیر بودند؟مگر آنان فقط بازوی پولادین داشتند؟مسلما خیر.پس چه گوهر تابناکی در وجود چنین ستارگان جاودانی وجود دارد که همیشه در یکی از رفیع ترین قلل ارزشمند انسانی و معنوی قرار داشته و آنان را همیشه ستارگان درخشان جامعه ما قرار داده تا به آنان که شب در راه می مانند راه را بنمایانند و ارزش واقعی انسانی را برای آنان که می خواهند از این سردر گمی ها راه خود را به درستی بیایند، نشان دهند.

شاید راز موفقیت آنان در همراه بودن با مردم(این قهرمانان واقعی تاریخ)و دوشادوش ملت بودن برای خواسته های مردم ،بوده است.نه دلخوش بودن به مدال و سکوی قهرمانی و یک زندگی راحت.آنان جام قهرمانی همیشگی را از دستان ملت خویش گرفتند.همه به یاد دارند زمانی که زلزله بوئین زهرا به وقوع پیوست و عمال حکومتی آن زمان از این بازار آشفته به فکر پر کردن جیب هایشان بودند،چگونه جهان پهلوان تختی خود به میان خیابان ها رفت و اقدام به جمع آوری کمکهای مردمی و رساندن مستقیم این کمکها به زلزله زدگان نمود.و با این عمل خویش روی کارگزاران آن زمان را سیه نمود و نقاب نیرنگ و فریب را به یکباره از چهره زشت ستمگران به دور افکند.

آری اینان قهرمانانی هستند که در عرصه ایثار و گذشت، مقدم و پیشگام بوده اند،کسانی که با ذات اعمال خویش ارزش واقعی قهرمان واقعی بودن را به قهرمان دوستان هدیه کردند.حال آنکه ارزش وجودی آنان بر همه کس و همه چیز عیان و آشکار است و می توان به وجود پوریاها و تختی ها به دیده ارزش نگریست.

آری برای آنان مهم نبود که مرگ کی سراغ آنان می آید.مهم آن بود که زندگی یا مرگشان چه تاثیری در زندگی دیگران دارد.

 و لیکن چاره امروز زور و پهلوانی نیست

                                             رهایی با تن پولاد و نیروی جوانی نیست

در این میدان

              بر این پیکان هستی سوز سامان ساز

                                                  پری از جان بباید تا فرو ننشیند از پرواز

به نقل از وبلاگ علمی و ارزشمند استاد محمد باقر عیوضی   ارزش

 

 

[ دوشنبه ۱۳٩٢/٢/۳٠ ] [ ٩:٠٥ ‎ق.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه