کوهستان

پائیز با گامهای سرد و غم افزای خود دیریست در راه است! و انگشت ندامت به دندان گزیدن! که چرا؟عمر به  سیه پنداری و بطالت و غفلت سپری شد؟خزان خیمه بگشود بر باغ و راغ. و درختان پر ثمر استوار ایستادند و ره توشه بر باد خزان سپردند و به انتظار بهاری دیگر بنشستند. و تو را که هیچ است بنیان بر کدامین ره ایستاده ای؟دیده بگشا ! قرصت شمار ! که در تحیر هستی پائیز ما را بهاری نیست.

[ سه‌شنبه ۱۳٩۱/۸/٢ ] [ ۱:۳٩ ‎ق.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه