کوهستان

چو عضوی بدرد آورد روزگار           دگر عضوها را نماند قرار.

برگهای زرین تاریخ مدون ایران مشحون از وقایعی بس تلخ و ناگوار است.

در عمر خود شاهد بروز حوادث دهشتبار سیل و زلزله و امثالهم بوده ایم.

زلزله های ویرانبار و ویرانساز خانواده ها  و کاشانه ها ,از زلزله فارس اینج تا بوئین زهرا , و زلزله های ویرانگر طبس رودبار و بم و اینک در آذربایجان شرقی در شهرستانهای اهر و هریس و ورزقان و روستاهای ان منطقه. و دیدن تصاویر غم بار و تگان دهنده مردمان مصیبت زده!.......


نیم نگاهی به کتابها و سفرنامه ها از بروز دهها و یا صدها مخاطرات تلخ و گزنده بلایای طبیعی در ایران حکایت و روایت دارد. و سفر نامه ناصر خسرو موید این ادعاست .

حکیم ناصر خسرو قبادیانی مروزی نویسنده متفکر و شاعر برجسته ایرانی؛در مقدمه سفرنامه به هنگام اوایل سفر خود و عبور از منطقه آذربایجان و  رسیدن به شهر تبریز در سال 438 هجری قمری که مصادف با پنجم شهریورماه قدیم آن را بازگو نموده,از وقوع زلزله ای بس بزرگ در سال 434 شب پنچشنبه هفدهم ربیع الاول؛ که باعث تخریب و ویرانی بعضی از قسمتهای شهر گردیده و همچنین منجر به هلاکت چهل هزار آدمی از اهالی  شده بود.حکایت دارد.

همه و همه ی اینها مبین نکات تامل بر انگیزیست, که اگر کانون این زلزله های بزرگ مراکز جمعیتی و شهر های بزرگ را در بر بگیرد, منجر به چه فاجعه های انسانی و اقتصادی خواهد شد!؟ و کشور را به چه مخاطراتی خواهد افکند!  تا نسبت به رخدادهاد و حوادث طبیعی دیدگاه و مشی جدیدی اتخاذ گردد.و نسبت به ساخت هر گونه بنایی و در ارتباط با  باز سازی و مواجهه با این امر طبیعی اجتناب ناپذیر( مقاوم سازی بنا در برابر وقوع زلزله) تدابیر لازم را بیندیشیم. و از هر حیث آمادگی روبرو شدن و بر خورد با این مسئله را چون دیگر کشورهای مترقی داشته باشیم.

روند ساخت و سازهای گسترده در سطح کشور مبتنی بر دانش و آخرین فن آوریهای بروز دنیا انجام گردد.و مسئوولیت حقوقی احداث بنای سازه های ایمن در برابر زلزله توسط سازندگان و ناظران رعایت و تامین شود. و شهرداریها نیز با نظارت تامه از مراحل تکوینی و کنترل نهایی و اعمال قوانین و حسن اجرای آن در خاتمه بر رعایت تمامی استاندارها و صحت ایمن بودن سازه ها در برابر زلزله مراتب را صحه و تائید و تعهد نمایند.

گیرم که غمت نیست؟ !    غم ما هم نیست ! ؟

نه اینکه با احساسات و بر انگیختگی عواطف  با نگاهی توام با ترحم و مهر انسانی در ابتدای بروز زلزله به انسانهای گرفتار بنگریم؛ و سپس بعد از رکود و فراموشی و رها کردن مردمان مصیبت زده آنها را با هزاران درد و اندوه و نداری در مقابل کوهی از مشگلات تنها رها سازیم.که با سد جوع و رفع تکلیف از داشتن سامان و سرپناه؛ ناگزیر به پیمودن چرخه ی معیوب و نارسای احداث کاشانه ای نا ایمن , به لحاظ تنگنای اقتصادی تن در دهند. و دولت و ملت را در این گرفتاری سلسله وار مبتلا و دچار سازند.

پس لازم است ضمن پرهیز از هر گونه خست و ولنگاری و باری به هر جهت بودن از ساخت هر گونه بنای ناایمن در هر شرایط ممانعت شود.

تا در آینده با توجه به زلزله خیز بودن ایران شاهد اینچنین حوادث تاسف باری نباشیم. و به مانند کشور ژاپن که با بهرگیری از خرد و مآل اندیشی و دانش و سرمایه گذاری اصولی, شهرها و ابنیه و مردمان کشور خود را مصون و بیمه نمائیم.......

تصاویر :از آقای محمد رضا سمندر

ارسالی توسط : آقای حسین زندی

[ دوشنبه ۱۳٩۱/٥/۳٠ ] [ ٦:٤٤ ‎ب.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه