کوهستان

شخصیت انسانی افراد , متفاوت و دارای مراتب گوناگونی است.و در شرایط مختلف چهره های متغیری از آنها را خواهیم دید.

انسان از واژه نسیان و فراموشی است. و در بحرانها و گرفتاریهای روحی روانی و جسمانی نمود های غیر قابل تصوری از اعمال و برداشت های ذهنی او هر لحظه متبادر می شود.هر چند ضریب سهو و نسیان و خطا در افراد متغیر بوده؛ و بنوعی جایز الخطاست.اما عالی ترین  معیار شاخصه ی انسانهای شریف و بزرگ در بازتاب فعالیتهای منطقی آنان مبتنی بر نظم و خردمندی و اندیشه تابناک آنها بدور از حرص و آز و خودخواهی در بستری از تعادل, ثبات و تعامل آنها با دیگر افراد مرتبط در یک هدف و یا امر اجتماعی مشترک است.


 به بیان ساده تر در رسیدن به هدفی خاص ضمن داشتن توان و برتریهای لازم ؛هیچگاه کوچکترین عناصر مشترک و پیوندهای اجتماعی آنها را از ذهن دور نخواهند داشت.

رضا لطفی بور بیشکسوت کرمانشاهی.

در کوه نوردی که در راه رسیدن به مطلوب آرمانی یعنی قله ها,چه جانهای گرامی که پرپر نشده, و در سخترین شرایط آب و هوایی نیز حاضر به باز نگری شرایط موجود و برگشت نیستیم. و حتی  همنوردان و دوستان عزیز خویش را در معرض شدیدترین مخاطرات گاها تنها گذاشته ایم.

بابک کسرایی سنگنورد جوان و مستعد کرمانشاهی.

احساس و دیدن انسانهایی که در عین موفقیت و کامیابی و درک تمامی شرایط و جوانب که از هر لحاظ مستعد و مناسب است.دست از رمز و صدا و اهنگ عشق بر میدارند. و تشنه کام و لب بر جام به فرجام دوستیها می نگرند. و از نوشیدن سر باز می نهند. چه لذت و نشئه ای دارد.

 نمایی از دیواره غربی کرکسین

آری هفته گذشته که مسیر زیبای دیوار کرکسین به مراحل پایانی رسید. و در قسمت نهایی درسمت چپ کارگاه فرود ؛ طاقچه و ایوان مسقف باشگوهی که ماندن و سکون و سکوت را تداعی می کند.و با چشم اندازی بس زیبا و رویایی به دره وسیع قاسم آباد و قلل منطقه اشراف دارد. لحظاتی را در کنار استاد عیوضی به استراحت سپری نمودم. گرچه ایشان تا کنون قله را هرگز صعود نکرده و ندیده بناگاه با دیدن پرواز پرندگان سوار بر جریان باد بر روی خط الراس؛ چنین اظهار کردند که آنجا قله است و من نیز تائید کردم.از من پرسید چرا نگفتی ادامه بدهیم؟هر چند دیدن باقی مسیر که با شیب ملایم خفته به خط الراس منتهی به قله میشد؛ خیلی وسوسه بر انگیز  و ساده بود,که دیگر نمی شد از آن گذشت.و من نیز بی میل به ادامه مسیر نبودم.هر چند تعلل و توقف و استراحت گوتاه ما منجر به تصمیم به بازگشت شده بود.و ادامه ی کار به نحوی با تردید. اما دوباره صعود ادامه یافت.اما بیش از نیمی از طول طناب صعود نشده بود؛که اقای عیوضی گفت بدون حضور سایر دوستان ادامه کار و صعود به قله لطف و معنایی ندارد.و صعود و پیوستن دو تن از کوهیاران که درپای مسیر بودند نیز به نحوی مشگلات خود را داشت. و از لحاظ زمانی که دقیقا استاد لحظات را محاسبه می کرد مقدور نبود.

 آخرین قسمت دیواره کرکسین.

سپس: در عین ناباوری ؛ علیرغم موفقیت و مهیا بودن تمامی شرایط به لحاظ احترام به جمع کوهیارانی  که در کشایش این مسیر یار و همراه  ایشان بودند. استاد از صعود منصرف؛ و با سه مرحله فرود فنی برنامه گشایش در هفته گذشته بدین شگل خاتمه یافت. تا تبلوری از دوست یها و رفاقتهای بدور از خودخواهی و تکبر باشد.با مشترکاتی از عشق و ایثار و مودت.هر چند درک و هضم این مسائل انسانی بسیار پیچیده و سخت است.

آخرین قسمت منتهی به یال قله که آقای عیوضی در حال عکسبرداری در سمت چب تصویر مشاهده میشود.

محمد باقر عیوضی به همراه رضا لطفی بور

[ دوشنبه ۱۳٩۱/٥/۱٦ ] [ ٥:٥٥ ‎ب.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه