کوهستان

باور فرهنگی و پیروی از  ارزشهای فرهنگی, پیشینه ای غنی از شناخت و درک عمیق از هر پدیده ای را می طلبد.به صرف تبلیغ و شعار, فرایند پیچیده آموزشی محقق نمی شود. فرهنگ توحیدی مبتنی بر طبیعت و قواعد آن است.ایجاد خلل و تخریب و دستکاری نامتعارف غیر منطقی, در پی بهرهمندی از منابع و ذخایر و ثروتهای طبیعی, هر چند به ظاهر در برهه ای از زمان سود آور و کار ساز است. اما در طولانی مدت, ره آوردی: از تبعات و نابسامانی و عوارض نابهنجار و مشگلات خاص خود را به همرا  خواهد داشت.


کشور و ملت بزرگ ایران هر چند در طول تاریخ دیرپای خود,مورد تعرض و تاخت و تاز بیگانگان اهریمنی واقع گردیده. و شاهد فراز و نشیبهای گوناگون و مدهشی بوده,اما هیچگاه سرشت مردمی و انسانی ایرانیان و فرهنگ غنی این مرز و بوم,رویه و رای ناپسند , تهاجم و استیلا طلبی و مبارزه و تاخت و تاز به سایر  ملل و کشور های همسایه را بعنوان استراتژی و هدف نگزیده, و در افکار و ذهن خود این قبیل افکار و اوهام را نپرورانده, بلکه با محترم شمردن موازین اخلاقی و زیست محیطی, با مناعت طبع و عزت نفس و بزرگ منشی, در ادوار تاریخی, در سایه ای از کار و تلاش به گونه ای با وقار و استوار ظاهر شده,و تمامی مایحتاج و نیازمندیهای روزمره ی خود را تامین نموده است.بعنوان مثال عمران ابادی اراضی مرکزی ایران به روش احداث کاریزهای متعدد.و استحصال آبهای زیزمینی کشاورزی و باغداری را توسعه بخشیده,این مشی دیرین علاوه بر تامین نیازهای بخشهای مختلف, بر حفظ منابع ,حوزههای طبیعی آبهای فسیلی و زیر زمینی تاکید داشته. و می توان گفت یگانه روش بهر برداری از منابع زیر زمینی استکه ضمن حفظ و حراست از ذخایر آبهای زیر زمینی, مازاد طبیعی و نسبی آب مصرفی بدون استفاده از هیچگونه انرژی فراهم و قابل دسترس می شود.

با یک نگرش پویشی ژرف,اکنون به پرسشهای بی شماری مواجه می گردیم!الوده نمودن آب, تخریب طبیعت شگستن و سوزاندن درختان,و هزاران کار زشت چون جاری نمودن و هدایت فاضلاب و ریختن زباله در جویبارها و رودخانه ها و رها نمودن زباله در شهرها و روستاها, پارکها طبیعت و جاده ها چه توجیه منطقی دارد. و عاملین آن چه پاسخی را ارائه می فرمایند.

 آیا جز در عدم آموزش و درک صحیح و کافی شهروندان, و نبود شناخت موثر و کافی از نتایج عملکرد ناهنجار تخریبی زیست محیطی است.

جامعه رو به توسعه ی فعلی,با تغییر ساختار مدرنیته ی لوکس امروزی, از باطن به ظاهر گرائیده ,و با رها نمودن باورهای سنتی پیشین و فاصله گرفتن از هویت فرهنگی غنی خویش هر چند به ظاهر پاک و تمییز می نماید.اما در باطن و عملکرد بسی زشت و نازیباست.رفاه طلبی اسایشی تنبلی و سستی و باری به هر جهت بودن انسان امروز را بدین سمت و سو سوق داده.

بحث بنده به دازا کشید,موضوع اصلی سالم و پاک نگهداشتن زیست بوم و کوهستان و طبیعت از هر گونه گزند و آلودگی است. که این روزها به صحنه های مشمز کننده بی شماری از آنها روبر و هستیم.

فردی که به کوهستان آمده برای هر منظور !جز تباهی و آلودگی و تخریب ثمری,غالبا از او دیده نمی شود!دماوند و علم کوه و سبلان را در بدو کار کوهنوردی طبعا فردی مبتدی بعنوان هدف بر نمی گزیند.ابتدا باید با مقدمات و الفبای کار آشنا شود. پس چرا ؟ بر فراز و پناهگاهها و دامنه های آنها با انبوهی از زباله پراگنده و همچنین در علم چال با تلی از پس ماندهای زباله های بجا مانده روبرو میشویم.

که در پایان فصل توسط مسولین قرارگاه کوهنوردی در رودبارک,( به مثابه ی وظیفه ای ابدی)باید به پایین منتقل گردد.و هر ساله مقادیر و اوزان محموله های زباله ها و هزینه های انتقال آن از  سوی مسئولین محترم قرار گاه کوهنوردی رودبارک در فصلنامه کوهنوردی منتشر می گردد.این مسائل همه و همه از سوی ما انسانها و قریب به اتفاق  کوهپیمایان و کوهنوردان رخ می دهد. که به این امور بی توجه هستیم.

 به یاد دارم در چند سال قبل در مراجعت از علم چال,دوستی از همنوردان در جایی که زباله های تیم خودمان را برای بازگرداندن از کوهستان اماده می کردیم.با تاکید براینکه مسئولین قرار گاه در انتقال زباله موظف هستند, و در بدو ورود نیز وجهی بدین منظور اخذ می گردد.مانع از باز گرداندن ضایعات شد.و در ادامه بحث هر چه گفتیم و شنیدیم متقاعد نشد,و راجع به وجه مذبور که پاکسازی منطقه از زباله های بجا مانده احتمالی که سهوا و یا بر اثر مشگلات غیر مترقبه و بی دقتی بطور معدودی فرضا افتاده و یا رها شده و بر جای مانده است. در جواب با اصرار می گفت نه پول گرفته اند و وظیفه آنهاست.

حال ضمن تاکید بر عدم مقصر پنداشتن فرد یا افرادی و یا موسسه یا ارگانی همه خود را موظف و مسئول بدانیم و به دیگران نیز با لحنی ملایم و منطقی وظایفمان را خاطر نشان کنیم.تا ضمن پرهیز از ایجاد هر گونه آلودگی و گزند.زبالهای شخصیمان را به پایین منتقل کنیم. و با تشویق موجب فرهنگسازی و تقویت روحیه جمعی در پاک و مصون نگهداشتن کوهستان باشیم.

 

[ دوشنبه ۱۳٩۱/٢/٢٥ ] [ ۳:٥۳ ‎ب.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه