کوهستان

گلبن  عیش می دمد ساقی  گلعذار  کو     باد   بهار  می وزد  باده ی   خوشگوار  کو

 مجلس بزمِ عیش را غالیه ی مراد نیست    ای دم صبح خوش نفس نافه ی زلف یارکو

 هر گل نو ,ز گلرخی , یاد همی کند, ولی     گوش سخن  شنو  کجا دیده ی  اعتبار کو

--------------------------------------------------------------------  

یار مفروش بدنیا که بسی سود نکرد        آنکه یوسف به زر ناسره بفروخته بود

در جهانی که ما زندگی می کنیم, انسانهای بزرگی هستند که قیاس خود با انان غیر قابل تصور و سجش است.افرادی که با انسانیت و کوشش و استعداد ذاتی و تلاش مستمر و پیگیر خویش قله های سترک موفقیت را درنوردیده اند, و در گمال تواضع و فروتنی,از خود دم نزده اند.

 


فردی, چون والتر بوناتی , در صعود به قله کی 2 ,با نادیده آنگاشتن تمام قابلیت هایش,و جفای نارفیقان ناهمنوردش, از صعود قله باز داشته شد,و ضمن افترا و تهمت و بسی تبلیغات ناشایست در طول بیش از نیم قرن تحت سخت ترین بی مهریها و محرومیتهای ناروا و افع گردید.اما چون کوه سخت و استوار با شکیبایی و متانت بی مثل و مانندی, تحمل و بردباری نمود.تا گذشت زمان و سیر  جبری تاریخ, بعد از در گذشت یکی از  دو همنوردان جفا پیشه اش,آشیل کامپانونی,لینو لاسیدلی :زبان به تائید و ذکر حقانیت و راستی و درستی والتر بوناتی کشود, و او را مبرا از همه ادعاهای پیشین و افتراهای ناروای منتسب بدو دانست.و در مقام دلجویی و عذر خواهی,طلب بخشش نمود.

هر چند سرپرست وقت تیم ایتالیایی اعزامی به کی 2 صحت گفته های بوناتی و ادعای کذب لاسیدلی و کامپانوی را می دانست.اما در عالم رقابت با دیگر رقبا در پی استیلا و فتح قلل فوق هشت هزار متری,از پذیرش کلمه حق و تائید آن بنا به مصلحت اندیشی طفره رفت. و حقایق را کتمان نمود.

[ شنبه ۱۳٩۱/۱/۱٩ ] [ ۱٢:۱٩ ‎ب.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه