کوهستان
                     باب اول در عدل و تدبیر و رای            بوستان سعدی
 

خبرداری    از   خسروان    عجم       که  کردند  بر زیردستان ستم؟

نه آن شوکت و پادشایی   بماند      نه  آن ظلم  بر روستایی  بماند

خطابین که بردست ظالم  برفت      جهان ماند و او با  مظالم  برفت

خنک  روز   محشر   تن    دادگر      که  در  سایهٔ  عرش  دارد  مقر

به قومی که نیکی پسندد خدای     دهد  خسروی عادل و نیک رای

چو خواهد که ویران شود عالمی     کند   ملک   در   پنجهٔ   ظالمی


سگالند  از  او   نیکمردان   حذر       که   خشم     خدایست    بیدادگر

بزرگی از او دان و منت  شناس       که   زایل  شود   نعمت    ناسپاس

اگر شکر کردی بر این ملک و مال     به مالی   و  ملکی  رسی بی زوال

نه خود خوانده ای در کتاب مجید    که  در  شکر   نعمت  بو د بر     مزید

و  گر   جور  در  پادشاهی   کنی    پس   از  پادشاهی   گدایی    کنی

حرام است بر پادشه خواب خوش   چو  باشد  ضعیف   از  قوی بار  کش

میازار   عامی   به   یک    خردله    که سلطان شبان است و عامی گله

چو  پر  خاش  بینند و بیداد  از  او    شبان نیست، گرگ است، فریاد از او

بد  انجام  رفت  و  بد  اندیشه کرد   که   با   زیردستان   جفا، پیشه  کرد

که سختی و سستی بر این بگذرد  بماند   بر    او    سالها      نام    بد

نخواهی که نفرین کنند  از   پست   نکو  باش    تا    بد   نگوید   کست

[ دوشنبه ۱۳٩٠/۱٢/٢٢ ] [ ۱۱:۳٠ ‎ق.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه