کوهستان

نه هرکه چهره بر افروخت دلبری داند         نه هرکه آینه سازد سکندری داند

نه هر که کله کج نهاد و تند نشست         کلاهداری  و   آئین  سروری  داند

هزار نکته  باریکتر   ز مو   اینجاست         نه هر که سر بتراشد قلندری داند

 دوستان،همنوردان!بیایید برای هر کسی که به کوه قدم می گذارد وبه کوه می رود ،کلمه «کوهنورد» را به کار نبریم.

کوهنورد کسی است که آگاهانه و با دانش و بینش و هدفمند به کوهستان وارد می شود و بر می گردد.

 می داند،دارد چه کار می کند وبرای سرما،گرما،شب مانی و درجه سختی مسیر و راز بقا در کوهستان برنامه دارد و آموزش دیده و در هر شرایط و آب و هوایی خودش را آماده و زنده نگه می دارد.

افراد ناوارد و غیر کوهنورد،در ایام و فصول خوش و خرم به کوه می روند و چهره زمستانی کوهستان را از نزدیک کاملا" لمس نکرده اند.تمام انرژی خودشان را مصرف می کنند تا به آن بالا برسند و وقتی که به ارتفاع بالا و امکاناتی که آنجا هست (از نظر پناهگاه و جان پناه)می رسند،کاملا" خسته و تخلیه شده اند چون در بین راه سردشان بوده و زیاد هم نتوانسته اند استراحت بکنند و التهاب داشته اند که تا تاریک نشده و روز به اتمام نرسیده خودشان را به جان پناه و به قولی محل امنی برسانند و شاید تغذیه مناسبی هم نداشته اند و کم نوشیدن و نبودن آب هم مزید بر علت شده است .بنا به این دلایل، زیاد هوشیار نیستند ،تجربه و سرپرستی هم ندارند،اکثرا" جوان و هم سن و سال هستند و از یکدیگر حرف شنوی ندارند،این است که تا به آنجا می رسند بدون این که چیزی بخورند و انرژی مصرفی را تامین کنند و خود را گرم کنند و جانی بگیرند،بی حال و خسته و یخ زده گوشه ای از پناهگاه و جان پناه می افتند.به خیال خودشان دیگر تمام شد و فکر می کنند دیگر نجات یافته اند،غافل از اینکه تازه تراژدی و چهره دیگر کوه،شب،سرما و بی حرکتی خودش را نشان می دهد...

 


چون از قبل سازماندهی و پیش بینی ندارند به علت خستگی مفرط ممکن است بدون اینکه حتی کوله کوچک خود را باز کنند ،خوابشان ببرد . در این زمان ممکن است به خواب مرگ دچار شوند یا به علت بی حرکتی سرما زده بشوند و وقتی اقدام کنند که دیگر سرما در بدنشان رسوخ کرده وگرنه یک شب را با نرمش ، حرکت و تغذیه هر چند اندک و از دست ندادن روحیه می شود در سرپناهی صبح کرد و زنده ماند.

کسی که کلاس و دوره شب مانی و زندگی در شرایط سخت و صعودهای زمستانه(فصل سرد)را ندارد،چه بهتر که حد و اندازه و درجه کار خودش را بداند و در کوهپایه ها بماند و یا هم چنان در فصول گرم کوهپیمایی کند،یا اینکه با گروههای کوهنوردی همراه شود و برای خودش و دیگران دردسر درست نکند.

همچنانکه برای سنگ نوردی درجه سختی مسیر داریم ،کوهپیمایی و صعود به ارتفاعات هم برای خودش درجه بندی و رده کاری دارد.افراد باید حد و توان و امکانات خود را در نظر بگیرند ومتناسب با آن برنامه اجرا کنند.نه اینکه اول برنامه بگذارند و بعد در وسط کار یا نیمه راه و یا نیمه شب مشخص شود که این برنامه و این مسیر برای آنها سخت است و گیر افتاده اند ،دردسر درست شود و مشکلات پشت سر هم ردیف بشود و اتفاقات ناگوار هم پیش بیاید و «خبرها هم داغ بشود و بنویسند و پخش کنند که چند نفر کوهنورد اینچنین و آنچنان شده اند ، این از انصاف به دور است و به کوهنوردان و زحمات و برنا مه ریزی های آنها توهین می شود.»

همه را به یک چشم دیدن و قضاوت کردن،عدالت و انصاف نیست و به این رشته ورزشی و جذابیت های آن ضربه وارد می کند امید است که همیشه، اتفاقات و سوانح،این گونه که چندین مورد داشتیم ،به خیر و خوشی بگذرد ولی بحث بر سر این فرد و آن فرد و این شهر و آن دیار نیست.افرادی که در این گونه مخمصه ها قرار می گیرند،افرادی که برایشان اتفاقهای پیش بینی شده رخ می دهد،عاشق و علاقمند هستند و پای در کوه گذاشته اند،ولی شناخت نداشته اند،همین.بحث بر سر پخش کردن خبرهایی است که در آنها نوشته می شود:«چند نفر کوهنورد0000000»و همه وبلاگ ها و سایت ها هم می زنند بدون اینکه پی جو شوند که چه بود و چه شد؟!فقط برای بعضی ها خوب است که بحران سازی کنند.یاد دارم چندین سال پیش سرقتی در محلی و مغازه ای در شهری صورت گرفته بود و وسیله کوهنوردی در محل سرقت جا مانده بود، روزنامه های آن زمان نوشته بودند گویا دزدان و سارقان کوهنورد بوده اند. جامعه کوهنوردی آن زمان شدیدا" به این نوشته اعتراض کردند  که چرا کلمه «کوهنورد»به کار رفته است،هر کسی می تواند طناب داشته باشد و با آن حتی خودش را حلق آویز کند،یا دیگری را خفه کند،یا با تبر و چکش یخ کسی را بکشد،این که دلیل نمی شود که حتما" کوهنورد باشد.با تجمع کوهنوردان و به احترام آنها مطلب، اصلاح و عذر خواهی هم شد000

چرا نسبت به این مسائل بی تفاوت شده ایم؟!

 چرا خبرها منابع موثقی ندارند !؟و چرا خبرهای ورزشی که باید توسط خبرنگاری خبره و آگاه به مسائل فنی و تخصصی اعلام شود را افراد معمولی اعلام می کنند؟!آن هم با جملات وکلمات غلط و شبهه بر انگیز  و خبرساز، و شایعه پراکنی و به دنبال آن ضربه زدن به یک رشته ورزشی و فراهم کردن بستر فرار از ورزش و ..... و مخدوش کردن مسئله برای اینکه کسانی که مسئولند از زیر بار مسئولیت فرار کنند. و هو و جنجال راه انداختن ،بخاطر اینکه صورت مسئله پاک شود و اصل مطلب از یادها برود و فقط کارهایی که انجام گرفته و وظیفه است به رخ بکشند و آمار بدهند! سالها اشخاص و تشکیلاتی برای اینگونه مواقع تربیت شده اند و برایشان هزینه شده و دوره دیده اند و سازمانی و.... به نام های مختلف ایجاد و تعریف شده اند برای همین روزها.پس اصل ،تخصص است در هر زمینه که باید چاشنی آن وجدان،ایمان،انسانیت و معرفت و...هم باشد.حالا می خواهد خبرنگار باشد،امدادگر باشدو....

به نقل از سایت ارزشمند و با محتوای استاد عیوضی: کوه و کوهنوردی(محمدباقر عیوضی)

http://www.bagher-eivazi.blogfa.com/post-271.aspx

 

[ یکشنبه ۱۳٩٠/۱٢/۱٤ ] [ ٢:٤۱ ‎ب.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه