کوهستان

زندگانی چه کوته و چه دراز               نه  به  آخر بمرد  باید باز؟

هم به چنبر گذار خواهد بود      این رسن را، اگر چه هست دراز

خواهی اندر عنا و شدت زی     خواهی اندر امان به نعمت و ناز

خواهی اندک‌تر از جهان بپذیر       خواهی از ری بگیر تا به طراز

این همه باد و بود تو خواب است  خواب را حکم نی، مگر به مجاز

این همه روز مرگ یکسانند           نشناسی ز یک دگرشان باز

ناز، اگر خوب را سزاست به شرط     نسزد جز تو را کرشمه و ناز

شعر از: رودکی


تصاویر: از اینترنت

[ سه‌شنبه ۱۳٩٠/۱٢/٢ ] [ ٤:٤۳ ‎ب.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه