کوهستان

مکن ز غصه شکایت که در طریق طلب   به راحتی نرسید آنکه زحمتی نکشید

گلی  نچید   ز بستان  آرزو   دل  من    مگر نسیم مروت در این چمن  نوزید.

قزل با شمایل موزون و دلفریب,و آغوش مهربان خود,موجب برکت و سرسبزی و طراوت است. در  دامنه های خویش سفره های رنگارنگ گسترانیده, و همگان را به میهمانی فرا خوانده,از ترنم چشمه سارهایش در بهاران,با نغمه و نفیر مرغان و بلبلان همیشه عاشق نواهای را این ارگستر طبیعت می نوازد.که موجب پالایش روح و روان انسانی است.و جان فسردگان را گرمی و صفا بخش است.و سپاس خدایرا که جان بیمار ما را به شفا خانه ی بیدریغش سپرد.


مقصود بیان واگویه هایست,خالی از رنگ غرضها ‘ و ستایش از آن پروردگاریست,که به ما هزاران گونه نعمت ارزانی داشت,و ما را یارای فهم و ادارک آن نیست, و دست و زبان شکر آن را نداریم.

بنده همان به که ز تقصیر خویش عذر بدرگاه خدای آورد. ور نه سزاوار خداوندیش کس نتواند که بجای اورد.

آدینه با همراهی و همدلی دوستان مشفق و یاران دیرین رو بسوی قزل عازم وهنان شدیم. و پس از گذشت از روستا ازطریق جاده معدن و عشایری در انتهای راه جاده با توقف و پارک خود رو ,حرکت را آغاز نمودیم ,سایر دوستان که به وسیله ماشین شخصی خود به وهنان آمده بودند. در هنگام بر داشتن آب از اولین چشمه گوارای دره منتهی به قزل از دور شاهد ورود و آمدن آنها به اسامی آقای محمد ویسی آقای سعید جهان آرا,آقای مهدی محمدی,سرکار خانم لیلا ولی پور. که پس از دقایقی چند بهم پیوستیم و بعد از طی مسافت به جانپناه قزل که یادگار از اندیشه و زحمات  مرحوم شادروان خلیل عبد نیکویی است,که هر گاه عازم قزل میشد.از خیل مشتاقان افرادی را نیز با خود همراه می ساخت و اخلاق و منش پسندیده او خالی از هر گونه غرور, دیگران را مجذوب خویش میکرد.

بعد از صرف صبحانه آقای جهان آرا که از علاقمندان سرسخت قزل ارسلان بوده و بالاترین آمار صعودها را به انجا در چند سال اخیر دارد به اتفاق آقای محمدی از دوستان و همکاران جوان مربی ورزش,وقهرمانان ارزنده دوومیدانی کشور, که در حال حاضر نیز قهرمانان بزرگی را در سطح ایران و آسیا تحت تعلیم دارد,به همراهی خانم ولی پور که ایشان هم از مربیان کوهنوردی و سابقه صعود های خارجی به مستاق اتا و مراپیک را  در کارنامه خویش دارد, از مسیر قیف عازم بالا شدند.

و تیم ما شامل آقای سید محمود اسدی, و آقای بهنام خانیان و بنده پس از دقایقی از مسیر سنگی تیغه ها بسوی قله حرکت نمودیم و پس از دو ساعت هر دو تیم به فاصله اندکی بر فراز چکاد قزل به استراحت و برداشتن عکس پرداختیم. و با هم از مسیر دهلیز منتهی به قیف بسوی جانپناه فرود امدیم.

از مواردی که بنده در هنگام عکسبرداری و زدن تکمه شاتر دوربین مجبور به خارج ساختن دستکش بودم و هواشناسی سرعت باد را در شدیدتری زمان وزش  14 کیلومتر اعلان کرده بود, اما شرایط جوی موید ابری بودن و وزش شدیدتری بود. که در اثر بی احتیاطی  و وزش ناگهانی  تند بادی یکی از دست کش ها و یک تسمه  زرد رنگ BEAL را از دست دادم. البته دستکش ذخیر و اضافی همراه داشتم .

[ دوشنبه ۱۳٩٠/٩/٢۱ ] [ ۱٠:٥۳ ‎ق.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه