کوهستان

مناسبت ها و اعلام روزها و تخصیص زمان خاصی بدان منظور البته دیر زمانی است که در جهان امروز مرسوم گشته,و در کشور ما نیز از اهمیت بسزایی برخوردار است, و متعاقب این مسائل برگزاری مراسمی تحت  عنوان  روز جهانی کوهستان در روز 11 دسامبر . 

اما اگر به فلسفه وجودی آن بطور شگرف ننگریم , نتیجه و ره آوردی از ان منتج نخواهد شد. اگر به این بهانه ها سطح آگاهی ها  افزایش نیابد و ایجاد مودت و یگانگی متصور نشود . و دلهای انسانها بهم نزدیگ نشود ماحصل و فرایند چنین مناسبت ها چیست؟


در جهانی مملو از منافع طلبی شخصی, تفرقه غرور و خود خواهی چه میتوان کرد. با ایجاد زمینه های مناسب برای مشارکت و اتفاق نطر داشتن و شناخت حقوق معنوی و مادی جامعه ی خویش و تشخیص مصالح عام. همه و همه در راستای اهداف والای کوهنوردی تبین نگردد.نه چون حال که باشگاهها و گروههای بزرگ کوهنوردی حتی از ابتدای ترین اصول اولیه و منافع  و حقوق حقه خویش و در نهایت از وظایف خویش عدول می کنند و یا هیچ وقعی نمی نهند. اما در سینه صدها سخن دارند!و در پی احقاق حق و استیفای حقوق خویش کامی بر نمیدارند!و کلامی بر زبان نمی رانند.اگر این همه تشگل و سازمان و باشگاه و هیئت و فدراسیون تحت لوای واحد از منشوری بعنوان صیانت از کوهستان پیروی و حمایت می کردند؟حال شاهد این همه تخریب و دست اندازی در طبیعت نبودیم,تا برای ترمیم و جبران خرابی های عوامل انسانی با تصویب اعتبارات سنگین و گزاف مجبور به اعاده و باز سازی شویم(همچون طرح احیای دریاچه ارومیه,که در طول چند دهه گذشته با اجرای طرحهای غیر عقلایی احداث سد,و جاده از وسط دریاچه موجب ضایعه اکولژی جبران ناپذیری شدیم.و از کدام واقعه تلخ درس خواهیم گرفت.دریاچه اورال دچار چه بلیٌه ای شد؟از حوادث تلخ گذشته و تجارب بس سنگین دیگران درس عبرت نخواهیم گرفت.رسالت مربیان در حین اجرای دوره ها و کلاسهای آموزشی,بر اهلییٌت داشتن شاگردان و پرورش موازین اخلاق انسانی آنان تا چه میزان استوار است ؟نه رجحان بر کسب در آمدهای بیشتر و افزونتر.آموزش صرف مبانی فنی مبتنی بر خود نمایی و رقابت و پیشی گرفتن از دیگران به هر قیمت,تربیتی را حاکم کرده ,که نه از رادمردی و فتوٌت و اخلاق در این وادی حیرت و سرگردانی خبری نیست. و روز جهانی کوهستان نیز که به همت و ابتکار خود جوش تنی چند از دلسوزان پیشنهاد و یا بر پا شده,بی اتفاق و همراهی و حضور همگنان و همگان, شعار گونه و تلویحا و سطحی ,همچون نمایشی خاتمه می یابد. و همه مسائل و امور از زاویه دیدگاه مادی و منفعت نگریسته میشود.و انسانهای شریف و آزاد که بدون چشم داشت و منافعی سیر طبیعی وقایع را با تحذیر و هشدار بیان می کنند.به حاشیه رانده شده و به فراموشی سپرده میشوند

[ دوشنبه ۱۳٩٠/٩/٢۱ ] [ ۱٢:۱٥ ‎ق.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه