کوهستان

 

باز می آیم ز سوی کوچه ها              کوچه های کوچ بی صدا

کوچه ها نیلوفر آسا پیچ پیچ               سربرون آورده ازدیوار هیچ

خانه ها ازسنگ و خشت و چوب و گل    سنگ فرش کوچه غمگین و گسل

مردمانی رنگ رنگ و گونه گون           رنگ بیرنگی چو دریایی سکون

کو اقاقی , کو تمنای بهار                  کو شقایق در حریم انتظار

جنگجویی خسته از پیکارها               دست و دل خونین ز زخم خارها

کوچه در سوگ محبت خفته است      خواب نرگس در سحر آشفته است

کاروانی رفته خاکستر بجاست          آتش از دم سردی اینجا کیمیاست.

دستهای پینه بسته در بغل              کودکان در حسرت خواب متل

بر غم مردان کسی همدرد نیست    اندر این وادی مگر یک مرد نیست

دیگهای فقر پر جوش از ثمر             فرق ها در پیش چشم رهگذر

رهگذارم کوچه ای بی رهگذار         ژنده پوشی بر حریر روزگار

باز می آیم ولیکن دل غمین            زیر پایم شیون تلخ زمین

کوچ من از کوچه های مرده است     این قبیله تا ابد افسرده است

سروده ای از : بهرام

[ پنجشنبه ۱۳٩٠/۸/۱٢ ] [ ۳:٠٢ ‎ب.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه