کوهستان
دیگران از صدمه اعدا همی نالند و من 
از جفای دوستان گریم چو ابر بهمنی
سست عهد و سرد مهرند این رفیقان همچو گل 
ضایع آن عمری که با این سست عهدان سر کنی 
دوستان را می نپاید الفت و یاری ولی 
دشمنان را همچنان بر جاست کید و ریمنی 
کاش بودند به گیتی استوار دیرپای 
دوستان در دوستی چون دشمنان در دشمنی
رهی معیری

 

[ شنبه ۱۳٩٠/٧/۱٦ ] [ ۸:٢٩ ‎ب.ظ ] [ فروود ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه