کوهستان

یک روز بود عید بیک سال بیک بار                 همواره     مرا    عید ز دیدار تو هموار

یک روز  بشاخ  اندر پر بار بود گل            روی تو  مرا  هست  همیشه  گل  پر  بار
یک روز بنفشه برم,از باغ بدسته           زلفین  تو  پیوسته  بفشه  است  بخروار
یک هفته پدیدار بود نرگس دشتی         آن  نرگس  چشم تو,همه  ساله  پدیدار
نرگس نبود تازه  که  بیدار نباشد        تازه  است  سیه  نرگس  تو خفته  و  بیدار
باشند سمن زاران بهنگام بهاران          بر  سنبل  تو  هست  شب و روز سمن زار
از جعد سیاه تو؛رسد فیض بسنبل               کین مایه ی جان آمد و آن مایه ی عطار 
اینرا وطن از سیم شدوآنرا وطن از سنگ    این  از  بر  سروسهی آن از  بر کهسار
سرواست که در باغ همه ساله بود سبز          با قد توآن سرو بود کوژ و نکونسار

 

غزل از امامی  

         ترانه زیبای کردی  نوروز با صدای هنرمند قدیمی, زنده یاد حسن زیرک.

مطالبی افزون در ویکی پدیا ,در باره شادروان زنده یاد حسن زیرک را اینجا ملاحظه   بفرمائید.         http://fa.wikipedia.org/wiki/

[ جمعه ۱۳٩٤/۱/٧ ] [ ٢:٠٠ ‎ب.ظ ] [ فروود ]

یک روز  بود عید بیک  سال بیک بار              همواره  مرا  عید   ز  دیدار تو  هموار

یک روز  بشاخ   اندر  پر  بار  بود  گل           روی تو مرا  هست  همیشه  گل پر بار
یک  روز  بنفشه  برم , از باغ بدسته            زلفین تو  پیوسته بفشه  است بخروار
یک هفته  پدیدار بود  نرگس دشتی            آن نرگس  چشم تو,همه  ساله پدیدار
نرگس  نبود  تازه   که   بیدار  نباشد           تازه است  سیه نرگس تو خفته و بیدار
باشند   سمن  زاران  به هنگام بهاران        بر سنبل تو هست شب و روز سمن زار
از جعد  سیاه تو ؛ رسد  فیض  بسنبل         کین مایه ی جان آمد و آن مایه ی عطار 
اینرا وطن از سیم شدوآنرا وطن از سنگ     این از  بر  سروسهی  آن   از بر  کهسار
سرواست که در باغ همه ساله بود سبز    با  قد  توآن  سرو   بود  کوژ  و  نکونسار 
غزل :از امامی
[ جمعه ۱۳٩٤/۱/٧ ] [ ۱:٥٧ ‎ب.ظ ] [ فروود ]

از آن به دیر مغانم عزیز می دارند        که آتشی که نمیرد همیشه در دل ماست

اآیا ما چون ابری تیره و تار که دیگر توان بارش ندارد ! معنای سرور و با هم بودن و شادی و نشاط را از یاد برده ایم! آتش مظهر جاودانگی و عنصر حیات بخش آفرینش؛ بودن را سبب است.

در روزگای که فاصله ها انسانها را از هم دور ساخته ! گرما و روشنایی آتش برای لحظاتی گوتاه موجب گردهمایی انسانها شده! فرصت را مغتنم بشمریم و یاس و دم سردیها, و کژاندیشها را به شعله های سوزان آتش بیافکنیم. و از گرمیهای پر فروغ آتش دل و جان و خرد را روشن سازیم.

رو زردیها را به آتش بسپاریم و ابراهیم وار سرخی آتش را بطلبیم.
 
[ سه‌شنبه ۱۳٩۳/۱٢/٢٦ ] [ ٢:٢۱ ‎ب.ظ ] [ فروود ]

در متن شعر اندکی غم و شکوه و گلایه مشهود است. در لحظات پایانی سال جاری و ابتدای سال جدید هستیم تفالی از سردیها و گژمداریها را زمزمه نمی کنم. بهار دل انگیز که نخستین روز از خلقت باریتعالی است  را به انتظار نشسته ایم به امید بارش باران رحمت او , که گرد ملال را از دل و تیرگیها را از رخ بزدائیم و از دیدار سبزه زاران و شگوفه های خیس باران زده مشام جان را تازه کنیم.


هوشنگ ابتهاج (ه.ا سایه)

بهار آمد گل و نسرین نیاورد
نسیمی بوی فروردین نیاورد
پرستو آمد و از گل خبر نیست
چرا گل با پرستو هم سفر نیست
چه افتاد این گلستان را چه افتاد؟!
که آیین بهاران رفتش از یاد
چرا پروانگان را پر شکسته‌است
چرا هر گوشه گرد غم نشسته‌است
چرا خورشید فروردین فرو خفت
بهار آمد گل نوروز نشکفت
مگر دارد بهار نو رسیده
دل و جانی چو ما در خون کشیده
بهارا خیز و زان ابر سبکرو
بزن آبی به روی سبزه‌ی نو


ادامه مطلب
[ سه‌شنبه ۱۳٩۳/۱٢/٢٦ ] [ ۱:٢٠ ‎ب.ظ ] [ فروود ]

خون دل

به تجرع خون  دل را ز غمت چنان  بنوشم           که  بدامنم  نیفتد  همه   خون  اشگ  جوشم

نه  ز گلستان  عشقت  نشود   که  چینم  آیا        گل حسرت وصالت که بشوق جان   فروشم

در میکده  گشودی  که زنم  رهت به  ساغر        مگشا  که این  تغافل به ره تو من  نکوشم!

همه زهد و پارسایی  نشود  نصیب  هر کس       به ره جنون کشاند  که  چو سر خود  بپوشم

تو رها مکن  به  شانه  همه  زلف  تابدارت             که چنین  نیفتم از پا و  زعشق  تو  خروشم

نه ز صومعه  گسستم  که ز دام  زهد رستم        که به جمع میگساران ز چه خرقه من بپوشم

شب  عاشقان    بیدل  به   غم  کسان  سرآید       نه  یکی غم  زمانه  که هزار  و من  خموشم

همه درد ورنج و حرمان بود این  پیام طوفان         نرسد بگوش تو جان  مگر از زبان به گوشم  

 سروده شده در سال 1355 .

تقدیم به شاعر بزرگوار سرکار خانم زهره نساجیان.

.آدینه 24/11 93 در مسیر میدان میشان و تخت نادر با دوستان همنورد بزرگواری مواجه شدیم و از محضر آن عزیزان بهرمند شدم.

از جمله کوهیار عزیز و ارجمند آقای پوریا بوجاریان شاعر پر توان شهر همدان که دارای خلق و منش مردمی و بسیار فروتن و متواضع است. و اشعار روان و سلیس او بسیار دلنشین و زیباست و این فرصت را مغتنم دانسته و به معرفی ایشان که حقی به سزا در جامعه ای ادبی و کوهنوردی این سامان دارند بپردازم. 

 


ادامه مطلب
[ چهارشنبه ۱۳٩۳/۱٢/۱۳ ] [ ٥:٠٠ ‎ب.ظ ] [ فروود ]

جهان و کار جهان جمله هیچ بر هیچ است        هزار بار من این نکته کرده ام تحقیق

دریغ و درد که تا این زمان ندانستم                که کیمیای سعادت  رفیق بود رفیق 

 به مامنی رو و فرصت شمر غنیمت وقت        که در کمینگه عمرند قاطعان طریق 

  

از نگاه یاران به یاران ندا می رسد               دورۀ رهایی رهایی فرا می رسد

ساقیا کجایی کجایی که در آتشم         وز غمش ندانی ندانی چها می کشم  

کوهیار گرامی بانو لیلا صالحی عزیز و بزرگوار و مهربان که در عرصه فنی و فرهنگی اجتماعی کوهنوردی در سطح کشور فعال و پویا هستند؛ متاسفانه در این روزها در غم از دست دادن نوگلی بسیار عزیز(شیلا صالحی برادر زاده عزیزشان) عزادار و سوگوارند؛ از اینرو سایه بار اندوه گرانباری بر دل و جان ما نیز سایه انداخته و ما را بشدت متاثر ساخته است. ضمن اظهار همدردی فراوان ؛ از درگاه حضرت احدیت برای آن خاندان  و بازماندگان محترم صبر شکیبایی و برای روح آن مرحوم شادی و سرور و مینوی جاوید آرزومندیم.

[ چهارشنبه ۱۳٩۳/۱۱/٢٢ ] [ ۳:٥٥ ‎ب.ظ ] [ فروود ]

 به شغل جهان رنج بردن چه سود         که روزی به کوشش نشاید فزود

جهان غم نیرزد به شادی گرای              نه کز بهر غم کرده‌اند این سرای

جهان از پی شادی و دلخوشیست      نه از بهر بیداد و محنت کشیست

   نظامی

موفقیت و کامیابی انسان در گرو تلاش و فعالیت اوست. ناامیدی و یاس و سکون موجب رخوت و جمود است! اما امیدواری نیروهایی را در وجود انسان بیدار خواهد کرد و او را در راه نیل به اهداف  رهنمون وپشتیبانی خواهد نمود. گاه تنبلی و سستی عارضی است و نتیجۀ افکار شخصی و یا از معاشرت با افرادی افسرده و دل مرده نشئت می گیرد. و سبب می گردد تا در عزم و اراده انسان خلل و تعلل به وجود آید و در طولانی مدت دمدمه های منفی , حتی دوستان صمیمی کارگر افتاده و پویایی و نشاط را از ما خواهند گرفت.

افسرده دل افسرده کند انجمنی را ! غرض گلایه نیست! با خود صادق بودن است حد توان خویش را بشناسیم. و اهداف خود را مشخص کنیم و در جهت رفع تنگناها و اعتلای خود بکوشیم.آگاهانه و صادقانه.بزرگترین سرمایه و راز حیات انسان همانا عمر و زمانی است که می تواند از آن فرصت بهره جوید و بهرمند شود.نگذاریم عمرمان با بهانه جوییها و بهانه تراشیهای یاس آور به بطالت و فرصت سوزی سپری و هدر شود.


ادامه مطلب
[ سه‌شنبه ۱۳٩۳/۱۱/٢۱ ] [ ٧:٠٥ ‎ب.ظ ] [ فروود ]

بیا تا دست ازین عالم بداریم           بیا تا پای دل از گل بر آریم

بیا تا بُردباری  پیشه  سازیم           بیا تا  تخم  نیکویی  بکاریم

نمی دانم؛ ! عقل و خرد, و پیروی از دانش سرلوحۀ هر انسان منطقی است.برنامه ریزی و تفکر و حرکت و فعالیّت ؛ مجموعه ای نظام یافته و هدفمند است که در هر قاعده ای ابتدا بساکن الزاماتی ضروری را مد نظر می سازد.فرضا قبل از اجرای هرهدف و برنامه ای؛ فرضیات و چارچوبی مد نظر است.و فرد به دنبال مقدمات و تمهید امور.زمان ,شرایط,ملزومات و سایر پارامترهای لازم را بطور گذرا در ذهن خویش تجسم بخشیده؛و تحلیل می نماید.و پس از کنترل نهایی چون همۀ موارد را سنجیده , و به صحت شمای کلی طرح یقین حاصل نمود, تن به اجرا و عملی شدن برنامه می سپارد.



ادامه مطلب
[ چهارشنبه ۱۳٩۳/۱۱/۱٥ ] [ ۱٢:٥٩ ‎ب.ظ ] [ فروود ]
........ مطالب قدیمی‌تر >>

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم ای نسیم سحری بندگی من برسان گو فراموش مکن وقت دعای سحرم
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
پيوندهای روزانه